سه‌شنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۸:۱۸

معاون امور هنری وزیر ارشاد:

«نسل جوان» باید فرصت پیدا کند در کنار «پیشکسوتان» بنشیند/ می‌توان «ایده استاد و شاگرد» را از یک «رابطه سنتی» به یک «جریان انتقال تجربه هنری» تبدیل کرد

مهدی شفیعی

سینماپرس: معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با گرامیداشت چهاردهمین سالگرد تاسیس موسسه هنرمندان پیشکسوت گفت: پیشنهاد می‌کنم این موسسه برنامه‌ای برای ثبت تاریخ شفاهی هنر ایران طراحی کرده و طی آن به گفت‌وگو با هنرمندان، ثبت خاطرات، تجربه‌های حرفه‌ای، فراز و فرودهای زندگی هنری و روایت شکل‌گیری آثار ماندگار آنان بپردازد.

به گزارش سینماپرس، مهدی شفیعی شامگاه دوشنبه ۱۶ شهریورماه در مراسم چهاردهمین سالگرد تاسیس موسسه هنرمندان پیشکسوت با تأکید بر جایگاه پیشکسوتان در فرهنگ و هنر ایران، اظهار کرد: پیشکسوت کسی است که بخشی از مسیر را پیش از ما پیموده، تجربه اندوخته و مهم‌تر از همه، راهی برای نسل‌های بعدی گشوده است و جامعه هنری ایران امروز بسیاری از داشته‌های خود را مدیون پیشکسوتان است.

وی با بیان اینکه پیشکسوتان بخش مهمی از حافظه فرهنگی و هنری این سرزمین را ساخته‌اند، افزود: وقتی از پیشکسوت سخن می‌گوییم، نباید آن را صرفاً به معنای سابقه و گذشت سال‌ها بدانیم. شما به هنر، به فرهنگ و به مخاطب احترام گذاشته‌اید و در دوره‌های مختلف، این شما بودید که چراغ هنر این سرزمین را روشن نگاه داشتید.

شفیعی گفت: مؤسسه هنرمندان پیشکسوت می‌تواند سطح فعالیت خود را ارتقا داده و به خانه اندیشه و تجربه هنری ایران تبدیل شود؛ جایی که تجربه نسل‌های گذشته با خلاقیت نسل امروز، گفت‌وگو کند.

معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی یکی از نیازهای جدی امروز هنر ایران را انتقال تجربه دانست و گفت: بسیاری از تجربه‌های ارزشمند پیشکسوتان اگر ثبت و منتقل نشود، بخشی از تاریخ هنر این سرزمین از دست خواهد رفت.

وی افزود: پیشنهاد من این است که مؤسسه هنرمندان پیشکسوت، برنامه‌ای برای ثبت تاریخ شفاهی هنر ایران طراحی کرده و طی آن به گفت‌وگو با هنرمندان، ثبت خاطرات، تجربه‌های حرفه‌ای، فراز و فرودهای زندگی هنری و روایت شکل‌گیری آثار ماندگار آنان بپردازد.

شفیعی با تأکید بر ضرورت ارتباط نسل جوان با پیشکسوتان هنر گفت: نسل جوان باید فرصت پیدا کند در کنار پیشکسوتان بنشیند، تجربه بیاموزد و با جهان فکری پیشکسوتان هنر بیشتر آشنا شود. بر همین اساس می‌توان ایده استاد و شاگرد را از یک رابطه سنتی به یک جریان انتقال تجربه هنری تبدیل کرد.

معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه با تاکید بر اینکه شأن پیشکسوتان هنر فقط در تجلیل نیست و پیشکسوتان می‌توانند و باید همچنان در عرصه فرهنگی و هنری مرجعیت داشته باشند، اظهار کرد: احترام به پیشکسوت، علاوه بر آنچه که مرسوم است و در مراسم‌ اتفاق می‌افتد، وجه مهم‌تری دارد و آن، بهره‌مندی از تجربه او در تصمیم‌سازی، سیاست‌گذاری، آموزش و تربیت نسل آینده است.

وی با اشاره به فعالیت‌های مدیر و همکاران مؤسسه هنرمندان پیشکسوت گفت: همچنان که می‌دانیم، جناب عظیمی و همکاران ارجمندش در این سال‌ها تلاش‌های مؤثر بسیاری برای ارتقای جایگاه مؤسسه انجام دادند و امیدواریم با هدف رسیدن به وجوهی که عرض شد، تلاش مضاعف خواهیم داشت.

شفیعی با قدردانی از پیشکسوتان هنر گفت: از همه شما که سال‌های عمرتان را صرف زیبایی، فرهنگ و اعتلای این سرزمین کرده‌اید، صمیمانه سپاسگزارم. نام بسیاری از شما با تاریخ هنر معاصر این سرزمین گره خورده و آثار و شاگردان و خاطراتتان سرمایه‌ای است که متعلق به یک نسل نیست؛ متعلق به فرهنگ ایران است.

جامعه‌ای که بزرگان خود را پاس نمی‌دارد، بخشی از حافظه خویش را از دست می‌دهد

معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ادامه پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس هیات امنای موسسه هنرمندان پیشکسوت را به مناسبت چهاردهمین سالگرد تأسیس این مؤسسه خواند. در متن این پیام آمده است: «به نام او که زیبایی را آفرید تا آینه‌ای از جمال خویش باشد و هنر را به انسان بخشید تا روایتگر شکوه آفرینش گردد؛ به نام ربّ‌العالمین

چهاردهمین سالروز تأسیس مؤسسه هنرمندان پیشکسوت را به محضر یکایک استادان و بزرگان فرهنگ و هنر و خانواده‌های گرامی صمیمانه تبریک و شادباش عرض می‌کنم و از درگاه خداوند متعال، برای این گرانمایگان، گرانسنگ، تندرستی، آرامش، عزت و روزگاری سرشار از نیک‌نامی و دلگرمی آرزو دارم.

چهارده سال از روزی می‌گذرد که این مؤسسه با اندیشه تکریم بزرگان هنر شکل گرفت؛ اندیشه‌ای که ریشه در یک باور روشن داشت: جامعه‌ای که بزرگان خود را پاس نمی‌دارد، بخشی از حافظه خویش را از دست می‌دهد.

پیشکسوتان هنر، تنها صاحبان آثار و تجربه نیستند؛ هر یک بخشی از روایت فرهنگی این سرزمین‌اند؛ روایتی که در گذر سالیان با رنج، عشق، آموختن و آفرینش شکل گرفته و امروز به ما رسیده است. ایران را قرن‌هاست که با شعر و موسیقی، نگارگری و خوشنویسی، معماری و نمایش، سینما و دیگر جلوه‌های هنر می‌شناسند اما پشت هر اثر ماندگار، انسانی ایستاده است که سال‌ها زیسته، آموخته و ساخته است.

آنچه از گذشته برای ما مانده، فقط آثار نیست؛ شیوه دیدن، اندیشیدن و زیستن است. این بخش از میراث، بیش از هر چیز در سینه و خاطره کسانی محفوظ است که خود در متن این راه قدم زده‌اند. امروز، در روزگاری که کشور عزیزمان ماه‌هایی دشوار را پشت سر گذاشته و در کنار حملات نظامی و جنایات دشمنان، با هجمه‌های رسانه‌ای، فرهنگی و جنگ شناختی نیز مواجه بوده است، اهمیت این میراث بیش از همیشه آشکار می‌شود.

در این رویارویی، هدف تنها خاک و مرز نیست؛ گاه تلاش می‌شود امید و اعتماد مردم، پیوندهای اجتماعی و تصویری که یک ملت از خویشتن دارد، دستخوش تردید شود. در چنین هنگامه‌ای، هنر رسالتی فراتر از آفرینش زیبایی پیدا می‌کند، هنر می‌تواند حقیقت را روایت کند، به دل‌های خسته مجال امید بدهد و آنچه را که یک ملت در لحظه‌های دشوار تجربه می‌کند، به زبان ماندگار خویش بیان کند.

حضور هنرمندان در کنار مردم و در شهرها و استان‌های مختلف کشور، در این روزها، تنها یک همراهی ساده نبود؛ نشانه‌ای بود از اینکه هنرمند، خود را از جامعه و سرنوشت آن جدا نمی‌بیند. و در این میان، پیشکسوتان جایگاهی یگانه داشته و دارند که شایسته قدردانی است.

آنچه پیشکسوتان هنر در سالیان متمادی آموخته‌اند، همه در کتاب‌ها و کلاس‌ها نوشته نشده است، بخشی از آن، حاصل زیستن و تجربه کردن است؛ حاصل سال‌ها کار، آزمون، شکست، دوباره برخاستن و نگاه کردن به جهان از دریچه هنر. این گنجینه اگر به نسل جوان منتقل نشود، بخشی از حافظه زنده هنر ایران خاموش خواهد شد.

رابطه پیشکسوت و جوان، رابطه گذشته و آینده نیست؛ رابطه ریشه و شاخسار است. جوانی که از ریشه خویش بهره گیرد، می‌تواند راهی تازه بیابد، بی‌آنکه از اصالت خویش دور شود. از همین منظر، حمایت از هنرمندان پیشکسوت را نمی‌توان تنها در ارائه خدمات رفاهی یا اداری خلاصه کرد.

حفظ شأن و کرامت، توجه به سلامت و معیشت و فراهم آوردن زمینه حضور اجتماعی و فرهنگی آنان، وظیفه‌ای است که بر عهده ماست؛ اما در کنار آن، باید فرصت حضور مؤثر این بزرگان در جریان فرهنگی کشور و ارتباط آنان با نسل جوان نیز بیش از پیش فراهم شود.

با حمایت مادی و معنوی از مؤسسه هنرمندان پیشکسوت و با ظرفیتی که دارد، می‌تواند در این راه، بیش از یک نهاد حمایتی باشد؛ می‌تواند خانه‌ای برای دیدار نسل‌ها، گفت‌وگوی تجربه و جوانی و انتقال سرمایه‌ای باشد که جایگزین ندارد. مؤسسه‌ای که در آن، نام بزرگان تنها پاس داشته نشود، بلکه اندیشه و تجربه آنان نیز در متن زندگی فرهنگی امروز جاری بماند.

در پایان، بر خود لازم می‌دانم از همه دست اندرکاران مؤسسه، به ویژه هیات مدیره محترم و مدیرعامل که بار مسئولیت این مؤسسه را بر دوش دارند، قدردانی نمایم. خدمت به کسانی که عمر خویش را برای فرهنگ این سرزمین نهاده‌اند، تنها انجام یک وظیفه اداری نیست؛ ادای دینی است به فرهنگ و به انسان‌هایی که بخشی از سرمایه معنوی ایران را ساخته‌اند. با گرامیداشت مقام همه استادان و پیشکسوتان فرهنگ و هنر ایران، از خداوند متعال برای یکایک آنان سلامت، آرامش، عزت و طول عمر با برکت مسئلت دارم.»

همچنین سیدعباس عظیمی مدیر مؤسسه هنرمندان پیشکسوت در این مراسم ضمن گرامیداشت یاد شهدای جنگ‌های اخیر و رهبر شهید با اشاره به وقفه ایجادشده در دیدار با هنرمندان گفت: به دلیل شرایط جنگی چند وقت اخیر، توفیق دیدار دوستان را نداشتیم.

مدیر مؤسسه هنرمندان پیشکسوت در ادامه، بابت کم‌رونق شدن فعالیت‌های این مؤسسه در دو سال گذشته از هنرمندان عذرخواهی کرد و ابراز امیدواری کرد: شرایط به گونه‌ای فراهم شود که سفرهای هنرمندان به شهرهای مختلف کشور دوباره امکان‌پذیر شود.

در بخش دیگری از این برنامه نیز برای یادآوری این سفرها، مجموعه‌ای از تصاویر مربوط به سفرهای پیشین هنرمندان که با برگزاری مؤسسه هنرمندان پیشکسوت انجام شده بود، به نمایش درآمد.

این مراسم با حضور بابک رضایی مدیرکل دفتر موسیقی، اسحاق شکری مدیر عامل انجمن موسیقی ایران، علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر، حمید شاه‌آبادی معاون هنری پیشین وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، هنرمندانی همچون ایرج راد، اصغر همت، محمد ساربان، رضا فیاضی، سیاوش طهمورث، میلاد کیایی، محمد شیری، سعید امیرسلیمانی، اسماعیل خلج، حسین پرستار، مریم نشیبا، پری ملکی، خسرو حکیم رابط، رضا بنفشه‌خواه، هوشنگ توکلی، فریده سپاه منصور، بیژن بیژنی، سوسن اصلانی، کاظم هژیرآزاد، آتش تقی پور، مریم معترف و انسیه شاه حسینی در موسسه هنرمندان پیشکسوت برگزار شد.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.